Deel 89 van Mijn Plek In Gouda
De heemtuin in het Goudse hout. Het gedeelte waar de natuur weer zichzelf mag zijn. Een deel van het goudse hout laten ze weer worden zoals Gouda vroeger was. Een veenweidegebied met inheemse planten en bomen die met hun voeten in het water staan. In de winter is het stil. Zoals het hoort. De aarde rust, op de eenden en zwanen na. Heerlijk die kwakende gezelligheid in het ven. De insecten zijn samen met moeder aarde in rust. De rust voor de groei-explosie in de lente.
Astrid Den Haan vind het heerlijk om zich terug te trekken na een hectische dag als fotograaf voor de gemeente Gouda. Tijdens mijn ommetje geniet ze van de natuur. Natuurlijk met camera. ze laat graag de kleine mooie dingen zien. Macro fotografie blijft een fijne uitdaging. Astrid kan haast niet wachten tot het lente is. Ze voelt zichj net als een bloembolletje die popelt om zijn kopje door de aarde omhoog te drukken en de warme lentezon te voelen. Zomers wemelt het hier van de insecten. Dan loopt ze over het pad met tientallen rode en blauwe libellen die voor haar uit racen. Het wordt al meer dan de magere insecten jaren, maar het mag nog meer.
Dit gedeelte wordt onderhouden met respect voor de natuur. Zonder al te veel bemoeienissen van de mens. Niet te netjes. De insecten kunnen zo overwinteren in uitgebloeide bloemen.
Samen met de natuur zijn geeft haar een heerlijk gevoel. En ze laadt zichzelf weer op. Hier ligt mijns inziens ook de toekomst: Biodiversiteit. Lokaal voedsel. Permacultuur.
Kort gezegd komt het erop neer dat we naar de natuur luisteren, met haar meegaan in plaats van tegen haar in. Dat we nemen maar ook geven zodat er een goede balans komt. Als je meegaat en luistert naar de natuur, heb je geen pesticiden nodig. Zo worden wij als mens gezonder en zijn we beter bestand tegen virussen. Natuurlijk Gouds is nu genieten en een voorbeeld voor onze toekomst.
Wat is jouw plek en verhaal in Gouda?
Doe mee! Meldt je aan via image@hermenbuuurman.nl

Back to Top